Het Verborgen Erfgoed van de Bucegi Bergen

Verborgen onder de bergen van Roemenië ligt een kamer vol geheimen, oeroude technologieën en echo’s van ons galactische verleden…
In de schaduw van de raadselachtige Roemeense Sfinx werd in 2003 een ontdekking gedaan die tot op de dag van vandaag door de tijdlijnen heen resoneert. Wat met behulp van grondradar werd waargenomen door Pentagon-satellieten, bleek geen natuurlijke grot, maar een onvoorstelbaar nauwkeurig ontworpen kamer, verzegeld door energetische barrières en ontoegankelijk voor elk conventioneel gereedschap.

Hij werd niet geselecteerd op basis van rang, maar op basis van resonantie.
En wat hij betrad… was geen grot. Ook geen tombe.
Het voelde als eerder als een tempel.

Een Kamer van Geheimen, Heilige Technologieën en de Herinnering aan de Sterren

Duizenden jaren bleef deze plek onaangeroerd, verborgen onder lagen van steen, resonantie en geheimhouding.
Totdat een satelliet van het Pentagon, op zoek naar ondergrondse structuren, per ongeluk een niet natuurlijke ruimte diep in het gebergte lokaliseerde.
Een holte met een onvoorstelbaar precieze geometrie, afgesloten door energievelden waar geen enkele conventionele wetenschap grip op kon krijgen.
Wat volgde was geen gewoon archeologisch onderzoek.
Het werd de heropening van een galactisch portaal.
En het schudde niet alleen de geschiedenis door elkaar, het ontwaakte ook de mensheid.

Onder de Roemeense Sfinx – Een Ontdekking die Alles Veranderde

In de zomer van 2003 werd de Roemeense inlichtingendienst, met name een geheime divisie genaamd Department Zero, benaderd door het Amerikaanse leger. 
Hun grondradar had een opvallende symmetrische anomalie ontdekt onder het Bucegi gebergte.
Wat er aanvankelijk uitzag als een ondergrondse grot bleek iets veel bijzonderders te zijn: een verzegelde kamer, gebouwd met een precisie die alle moderne technologie overtrof en die een frequentie uitstraalde die geen enkel bekend instrument kon doorbreken.

Roemeense ambtenaren kwamen onder zware druk te staan en raakten al snel verwikkeld in een complex spel van geheimzinnigheid.
De toetreding tot de NAVO werd versneld. Diplomatieke lijnen werden uitgezet.
En in de schaduw begonnen geheime genootschappen, waaronder de vrijmetselaars, al rond te cirkelen, op zoek naar toegang tot dat wat zich onder de Roemeense Sfinx bevond.
Maar deze kamer liet geen gemakkelijke toegang toe.
Het frequentieveld dat de ingang afsloot was dodelijk voor degenen die niet in resonantie waren en kon alleen worden geopend door iemand met de juiste energetische handtekening.
Wat nodig was, was een frequentiesleutel in menselijke vorm....

Cezar Brad

Cezar Brad was niet opgeleid voor dit werk.
Maar achteraf gezien ... was hij er waarschijnlijk voor geboren.
Vanaf zijn geboorte vertoonde zijn lichaam bijzondere kenmerken, zoals een ongewoon dikke navelstreng die met een zaag moest worden doorgesneden. Hij bezit een waarneembaar energieveld en vertoonde spontaan paranormale verschijnselen waar artsen verbijsterd over waren.

Net als in de V.S. en Europa worden kinderen met zulke opvallende afwijkingen of gaven vaak geregistreerd en vervolgens gerekruteerd door speciale diensten.
Zo werd Cezar al op jonge leeftijd onder de bescherming van Department Zero geplaatst, waar hij onder leiding van Repa Sundhi werd ingewijd in oude kennis en technologieën: ademhalingstechnieken, multidimensionale waarneming, heilige geometrie, energetische afscherming, en misschien wel het belangrijkste ... het leren lezen van de vibrationele architectuur van ruimte en tijd.
Toen hij volwassen werd, was hij uitgegroeid tot veel meer dan een inlichtingenofficier.

En toen de ingang van de kamer onder Bucegi's Sfinx eindelijk was gevonden, werd hij gevraagd naar binnen te gaan.
Het was enkel zijn frequentie die ervoor zorgde dat het energetische zegel kon worden opgeheven.
Andere mensen konden de kamer niet betreden en ondervonden ernstige gevolgen toen ze dat probeerden.
Geavanceerde technologie was nutteloos.
De kamer reageerde alleen op bewustzijn.
En Cezar was blijkbaar in de juiste uitlijning.
Wat hij daar binnen aantrof was echter geen tombe.
Maar een levende interface.
Een tempel van licht.
Iets wat nog nooit eerder was gezien.

De kamer die reageert op bewustzijn

Het ondergrondse complex onder het Bucegi-gebergte is niet alleen oud - het leeft.
De muren voelen niet koud of dood aan, maar trillen zachtjes met harmonische energie.
Zelfs de lucht lijkt geladen met herinneringen.
Cezar stelde een team samen en trainde hen om met de frequenties om te gaan. Pas na maanden van voorbereiding konden ze langere tijd in de kamer doorbrengen.

Binnen vonden ze enorme stenen tafels die geschikt waren voor wezens die veel groter waren dan de huidige mens. Deze tafels werden geactiveerd bij aanraking en projecteerden holografische DNA-strengen in de lucht.
Maar alleen in de aanwezigheid van iemand met de juiste resonantie werden deze “stenen tafels” echt actief.

Boven de tafels hingen bolvormige apparaten die pulserende, onbekende frequenties uitzonden. Op de muren stonden inscripties - sommige geometrisch, sommige lijkend op oude schriftvormen, en sommige opvallend gelijkend op de Sacred Circuitry die de Essassani recentelijk met de mensheid hebben gedeeld.
Deze symbolen waren niet als decoratie bedoeld.
Ze functioneerden als poorten van vibratie.
Aan het einde van de kamer liep een gang die naar iets nog mysterieuzers leidde .... De Projectiekamer.

De Projectiehal - Een spiegel voorbij de tijd

In de Projectiehal staan is als in het geheugen van de Aarde staan.
Het zag er niet geconstrueerd uit.
Het leek te zijn gegroeid of gemanifesteerd, misschien vanuit een harmonieuze intentie of interdimensionaal ontwerp.
De muren glinsterden met een goudwitte tint die leek te leven, zachtjes pulserend met een intern ritme.
De kamer had geen knoppen, geen bediening.
Geen lichtbronnen en toch gloeide het.
Zodra je de kamer binnenkwam, begon het te reageren.
Niet op stem, geluid, aanraking of beweging... maar op resonantie.
Toen de kamer de coherentie van de aanwezigen herkende, reageerde het.
(Klinkt als de mechanica van buitenaardse ruimteschepen, toch?)

Holografische scènes verschenen, sommige oud, sommige kosmisch, sommige persoonlijk.
Sommigen zagen de opkomst van Atlantis. Anderen zagen de lichtgevende tempels van Lemurië.
Weer anderen zagen ruimteschepen boven Sumerië of DNA van sterrenvolkeren dat zich vermengde met menselijke genen.
Elk individu zag verschillende beelden gebaseerd op hun unieke frequentie.
En niemand zag precies hetzelfde. De getoonde geschiedenis was gebaseerd op persoonlijke resonantie.
De Hal weerspiegelde wat de persoon zich het meest moest herinneren.
Hun eigen mythos en diepste oorsprong van de ziel.
Het was geen geschiedenisles van de mensheid als collectief maar als een spiegel van de reis van de individuele ziel.

Zoals eerder vermeld, stonden er stenen tafels aan de buitenrand van de kamer die functioneerden als genetische holografische simulators.
Door een hand op het oppervlak te leggen, materialiseerden zich DNA-strengen in de lucht.
Als er twee handen op werden gelegd, simuleerde het systeem hybride genetische combinaties om te kunnen zien hoe de nakomelingen van verschillende lijnen eruit zouden kunnen zien.
Menselijk, dierlijk en... buitenaards.
In feite was de kamer een galactisch genetisch laboratorium, niet zomaar ontworpen voor experimenteren maar voor het bijeenbrengen van bewustzijn.
Maar het was veel meer dan een wetenschappelijk laboratorium... het voelde als een heilige ruimte.
Een spiritueel archief dat reageert op intentie, emotionele helderheid, genetische en energetische uitlijning.
Alleen als de aanwezige coherent was, gebeurde er iets.
Bij anderen, zelfs als ze erin slaagden om in de energie van de Hal te kunnen verblijven, gebeurde er niets.

Cezar beschreef het materiaal van de Hal als een gouden substantie die van binnenuit gloeide, geen metaal of steen, maar iets vijf dimensionaals.
Aangezien hij (zijn afdeling) een grote betrokkenheid had bij buitenaardse connecties, is zijn perceptie dat het Siriaans zou kunnen zijn.
Wat op zich interessant is, omdat de Sacred Circuitry die de Essassani naar de Aarde brachten van oorsprong ook afkomstig zijn van Sirius.

En dan, de laatste 'recordings' in de Hall's tijdlijn?
Die zijn van rond de 5e eeuw AD.
En toen... stilte. Niets.
Alsof de ruimte, als een levende bibliotheek, haar boek had gesloten en begon te wachten tot de mensheid weer zou wakker worden.

De drie tunnels - Paden van Herinnering en Herkomst van de Sterren

Aan de andere kant van de Projectiehal doken drie tunnels op en elk daarvan is een dimensionale gang die zich ver buiten het terrein van Bucegi uitstrekt.
Het betreden van deze tunnels is niet eenvoudig om de frequentieveranderingen te overleven, omdat het letterlijk dimensionale gangen zijn.
Dat betekent dat als je het voor elkaar krijgt om door deze gangen te lopen, je ook van dimensie verandert.
Het is wel synchroon dat Bashar dit in het verleden ook letterlijk heeft gezegd.
En merk op, dat Bashar op een recente vraag tijdens een evenement niet in wilde gaan op details over wat er in Bucegi zit, omdat het nog steeds een geheim militair object is.

Laten we eens verder kijken naar deze tunnels ...

Eerste tunnel: Egypte - Kristallijne archieven onder het zand

De eerste tunnel leidt tot onder het Plateau van Gizeh, niet naar de alom besproken Hall of Records, maar naar iets dat nog ouder is.
Een kluis in resonantie die kristallijne schijven bevat die volledige holografische herinneringen opslaan.
Wanneer ze worden geactiveerd, projecteren ze hele tijdlijnen, hele beschavingen, die met alle zintuigen worden ervaren, alsof ze in realtime worden herbeleefd.
Als een holografisch boek met hoofdstukken die zich alleen presenteren wanneer men ermee in resonantie is.

Sommige schijven toonden het pre-dynastische Egypte, andere Lemurische ceremonies en vele gaven interacties met buitenaardse wezens weer.
De technologie reageerde niet op instructies, maar alleen op innerlijke afstemming.
De persoon die de schijf vasthoudt ziet dus niet 'het verleden', maar ervaart zijn versie ervan.
Je zou kunnen zeggen dat dit geen opslagsysteem is, maar een bewustzijnstechnologie.

Tunnel Twee: Innerlijke Aarde - Het Pad naar Shambhala

Deze tunnel spiraalt diep in de Aarde, niet alleen fysiek, maar ook qua vibratie.
De Aarde binnenin is niet hol. Het is gelaagd.
En waar de tunnel naartoe leidt is geen grot, maar naar een wereld, naar de legendarische Kristalstad genaamd Apellos, waar energieën van een hoge vibratie zijn, de dichtheid laag is, tijd vertraagt en aanwezigheid zich verdiept.
In Apellos glinsteren structuren met levend licht, is de lucht geijkt op frequentie en zijn de wezens mensachtig en stralend, als de bewakers van het planetaire geheugen.
Zij zijn niet verscholen door geheimzinnigheid, maar onwaarneembaar door resonantie.
Je kunt hun wereld alleen vinden en hen persoonlijk ontmoeten als je overeenkomt met hun frequentie.
Hier worden leringen niet uitgesproken, maar telempathisch doorgegeven.
De steden worden niet gebouwd, maar gegroeid. (hier is het weer!)
En de Aarde zelf wordt door deze innerlijke rijken ervaren als levend, ademend bewust wezen.

Maar deze tunnel eindigt hier niet.
Vanaf Apellos strekt hij zich nog verder uit, door onderaardse poorten, tot hij in verbinding staat met een andere heilige plaats: Shambhala, verborgen onder het zand van de Gobiwoestijn.
Samen vormen Apellos, Shambhala, Telos en andere rijken een uitgestrekt innerlijk netwerk, een multidimensionaal heiligdom waar Lemurische frequentie, planetaire wijsheid en oud galactisch stewardship levend worden gehouden.
De tunnel is een brug tussen de werelden, tussen oppervlakte en innerlijke Aarde, tussen derde naar vijfde dichtheid, tussen vergeten herinneringen en herinnerde waarheid.

De kern van onze planeet?
Absoluut niet wat ons op school werd geleerd.
Geen gesmolten metaal, maar een hoogfrequente Stargate.
Een nulpuntveld.
Een communicatieknooppunt tussen Aarde, sterren en dimensies.
Om dieper in de metafysische onderbouwing van deze materie te duiken, is het zeer aan te raden om het boek over de Tweede Tunnel: Binnen in de Aarde te lezen.

Tunnel Drie: Irak en verder - Het Kristal van Sirius en de Sterrenpoorten van de Aarde

Misschien wel de meest verrassende van allemaal, tunnel drie slingert zich een weg naar het Midden-Oosten en eindigt in een kamer onder Irak.
Daar ontdekten Cezar en zijn team iets van verbazingwekkende waarde ... een deels fysiek, deels etherisch kristal, waarschijnlijk van Siriaanse oorsprong, gecodeerd met symbolen van resonantie en activering ... vergelijkbaar met de Sacred Circuitry.
Het kristal was niet alleen prachtig. Het was ook levend, als een bewustzijn.
Het bestond gelijktijdig in twee banden van dichtheid en reageerde op vibratie, niet op fysieke beïnvloeding.
Bij het naderen van het kristal begon het te pulseren.
Wanneer ze zich op het kristal concentreerden, onthulde het levende geometrie met symbolen die veranderden met het energieveld van de waarnemer.
Het kristal functioneerde ook als een kaart van een Sterrenpoort, die Bucegi, Gizeh, Tibet, het binnenste van de Aarde en mogelijk Sirius zelf met elkaar verbond.
Dit was niet zomaar een artefact. Dit was een frequentieantenne en zender.

De codes van Sirius en de taal van de sterren

Er zijn geen handleidingen in de kamer onder het Bucegi-gebergte. Geen oude rollen om te ontcijferen.
In plaats daarvan zijn de kamer en zijn tunnels vol met symbolische taal.
Geëtst in de muren en gecodeerd in het Siriaanse kristal, functioneren deze symbolen als vibratiesleutels, die het geheugen en bewustzijn activeren louter door aanwezigheid.
De symbolen zijn er niet om gelezen te worden, want het zijn geen alfabetten, maar resonerende geometrieën met een diepe conceptuele betekenis die niet eenvoudigweg begrepen of verklaard kunnen worden door middel van analyse.
(dit is precies wat Bashar ook zegt over de Sacred Circuitry!)
Deze codes roepen hun betekenis op door intuïtie, waarbij de frequentie zich een weg naar binnen baant en ons in harmonie brengt met een dieper deel van onszelf.
Het meest fascinerende is dat deze symbolen pas beginnen te glinsteren wanneer de waarnemer in een staat van coherentie komt.
Dan opent het hart zich, vertraagt de ademhaling en versoepelt de geest zijn greep op de interpretatie.

Voor het ongetrainde oog lijken ze misschien eenvoudig ... cirkels, stippen, lijnen, bogen, gerangschikt in elegante maar onbekende patronen.
Maar voor degenen die de tijd nemen om verbinding te maken en te voelen in plaats van te denken, gebeurt er iets buitengewoons.
Energieën beginnen te bewegen, intern en er begint een wisselwerking te ontstaan.
Een warmte verspreidt zich over de borst. De ruggengraat tintelt.
Een vergeten herinnering pulseert net onder de oppervlakte.

Deze symbolen zijn niet één of andere kunst, maar een taal die we nog niet begrijpen. 
Een taal die je niet spreekt, maar die op de een of andere manier tot je spreekt.
Elk symbool of circuit is een soort frequentiepoort.
Een in vorm getekende wegwijzer die je leidt naar een diepere afstemming op wie en wat je werkelijk bent.

Wanneer bekeken met aanwezigheid, treden soms de volgende effecten op:

• Het zenuwstelsel synchroniseert met een hogere harmonie.
• De mind vertraagt terwijl de Hogere Mind naar voren treedt
• Dromen en visioenen komen naar boven
• Een vergeten code in je DNA begint weer tot leven te komen.

Dit is niet met het intellect te doen.
Je bestudeert deze codes niet zoals je een diagram bestudeert.
Je moet je ervoor openstellen, ze toelaten en ze ontvangen.
Zoals je naar muziek luistert. Niet alleen horen, maar luisteren.

Veel van de symbolen lijken op de symbolen die bekend staan als Sacred Circuitry, die de Essassani de afgelopen jaren hebben doorgegeven als hulpmiddel om de brug tussen het fysieke brein en de Higher Mind weer te doen ontwaken.
Bashar legt uit dat deze circuits oorspronkelijk werden aangereikt door de Sirianen en werden doorgegeven door de Yahyel en Essassani beschavingen als onderdeel van het galactisch erfgoed van de mensheid.

In essentie zijn ze de universele taal van contact.
En nu... zijn ze teruggevonden in de steen en het kristal op Aarde zelf.
Dit is het moment waarop wat ooit gechanneld werd... nu ook gevonden is in onze realiteit, als een echo van een oude connectie.

Deze circuits lijken misschien verborgen te zijn in een berg, maar in feite leven ze al in het collectieve veld, wachtend om geactiveerd te worden door ieders aanwezigheid, intentie, speelsheid en toestemming.
Tijdens de Bucegi retraite gaan we zeker met deze symbolen aan de slag.
Spelen met deze symbolen, niet om te proberen de codes te begrijpen of te interpreteren, maar om ze ons te laten afstemmen op deze bezoekers uit de oudheid.
En om ze te laten doen ontwaken wat de Projectiezaal ons wil laten weten.
En om onze harten af te stemmen op het ritme van de sterren.

Wie heeft het Bucegi Complex gebouwd?

Elke onderzoeker die op de drempel van de mysteries van Bucegi staat, stelt zich deze vragen:

• Wie heeft het gemaakt?
• Wanneer werd het gemaakt?
• Waarom werd het gemaakt?
• En misschien wel het belangrijkste: Hoe weten we dat?

Het antwoord is niet te vinden in koolstofdatering, historische teksten of archeologische artefacten, want de kamer bestaat voorbij de grenzen van de conventionele geschiedenis.
De tijdlijn is verweven met frequentie, herinnering en resonantie.

Wat Cezar Brad en zijn team ontdekten - door een directe interactie met de technologieën in de Projectiehal en de genetische simulatoren - is dat het Bucegi-complex ongeveer 50.000 jaar geleden moet zijn gebouwd. Maar deze datering kwam niet voort uit materiaalanalyse of uit fysische degradatie. Het kwam voort uit de kamer zelf.
Toen de genetische holografische tafels werden geactiveerd, toonden ze een tijdlijn van de DNA evolutie op Aarde, zowel menselijk, dierlijk als buitenaards.
En die tijdlijn leek te pauzeren of te verdwijnen na een bepaald punt ... ruwweg 50.000 v. Chr.

Op dezelfde manier stopte de recording in de Projectiehal, bij het weergeven van het planetaire geheugen.
Er waren geen gebeurtenissen voorbij de 5e eeuw na Christus zichtbaar, alsof de kamer in slaapstand terecht was gekomen, verzegeld door de frequentie, in afwachting van een nieuwe resonantie om hem weer wakker te maken.
Dit “laatste logboek” in de kamer is een aanwijzing, een bewuste pauze.

Mogelijk zou gerelateerd kunnen zijn aan de ET quarantaine, waarbij alle ET beschavingen werden gesommeerd de planeet te verlaten en zich te onthouden van activiteiten en fysieke interacties op onze planeet (hands-off policy).

Dus... wie heeft het nu gemaakt?

Cezar's impressies, gecombineerd met de gecodeerde Siriaanse geometrieën, wijzen duidelijk op een Siriaanse oorsprong, of beter gezegd, een Siriaans georiënteerde beschaving, mogelijk samenwerkend met andere stellaire culturen.

De kamer vertoont onmiskenbare tekenen van vakmanschap uit de vijfde dichtheid:

• De muren eroderen niet.
• De materialen lijken gegroeid, niet gebouwd
• De technologie werkt door bewustzijn, niet machinaal
• De inscripties komen overeen met de taal van vibraties zoals die later door Sacred Circuitry werd overgebracht.

Bovendien functioneert het hele complex als een frequentie-interface, een kenmerk van Siriaanse technologie dat bekend is van andere bronnen van contact.
Een andere aanwijzing is de Sacred Circuitry achtige codes die oorspronkelijk werd doorgegeven door de Sirianen aan de Yahyel en Essassani.
De aanwezigheid van deze soortgelijke glyphs, geëtst in het kristal uit Irak en gecodeerd in de muren van de Bucegi-kamer, suggereert een bewuste broodkruimelspoor van deze technologie, lang geleden gezaaid voor het moment waarop de mensheid genoeg zou zijn ontwaakt om er klaar voor te zijn het te kunnen ontvangen.

Tegelijkertijd zijn er ook sterke aanwijzingen van Atlantische en Lemurische connecties met betrekking tot de tunnels evenals enkele kleine Anunnaki opties in dat gebied ... we zullen nog verder moeten graven!

Dus vragen we opnieuw: wie heeft het Bucegi Complex gemaakt?

Om te beginnen is het belangrijk om te weten dat sommige mysteries ingewikkelde puzzels zijn om op te lossen, omdat er meer dan één antwoord kan zijn.
Bij de vraag wie de Bucegi-kamer heeft gemaakt, moeten we niet alleen de geschiedenis achterhalen, maar ook de bijbehorende frequentie en energie volgen.
In plaats van te zoeken naar een duidelijk antwoord, worden we uitgenodigd om te overwegen dat deze plek wellicht een punt van samenkomst en een heilige samenwerking is tussen verschillende beschavingen, zowel aards als buitenaards, door de tijd én de dichtheid heen.
Laten we vier mogelijkheden onderzoeken.
Niet als concurrerende theorieën, maar als complementaire draden in het weefsel der herinnering.

1. De Anunnaki: Genetische Architecten van de 3e Dichtheid

De Anunnaki, zoals opgetekend in de Soemerische mythe en terug te vinden in gechannelde bronnen, waren meestergenetici die zo'n 450.000 jaar geleden op Aarde arriveerden. Hun invloed is onmiskenbaar.
Ze modificeerden menselijk DNA, vestigden dynastieën en lieten een blijvende erfenis na van op controle gebaseerde systemen, hiërarchieën, priesterschappen en op angst gebaseerd bestuur.
Zouden zij de kamer van Bucegi hebben gebouwd? Onwaarschijnlijk.
Niet omdat ze niet over de middelen en mogelijkheden beschikten, maar omdat de energetische signatuur van de kamer niet overeenkomt met hun typische frequentie.
Waar de Anunnaki vooral controle en hiërarchie brachten, weerspiegelt het Bucegi complex harmonie, soevereiniteit en spirituele technologie.
Dus hoewel de Anunnaki zeker invloed hebben gehad op de bovengrondse cultuur en mythologie van de regio, is het niet waarschijnlijk dat zij de grondleggers waren van deze diep spirituele interface.

Reuzen van Dacië uit de Roemeense legende

Dat gezegd hebbende, de kolossale wezens van de Dacische reuzen uit de Roemeense oudheid, waarvan gezegd wordt dat ze heilige bergen bewaken ... je zou denkne dat zij hybride afstammelingen zijn van het Anunnaki-Nephilim geslacht.

Maar dit is Bucegi ... in plaats van een afstammeling te zijn van Anunnaki-manipulatie ... zouden zij ook het resultaat kunnen zijn van een bewust ontworpen hybridisatie project!
Herinner je dat de DNA mix tafels in de Projection Hall interactief zijn, met bewustzijn geactiveerd worden, en in staat zijn om hybride afstammingen weer te geven en te simuleren hoe de resulterende wezens eruit zouden zien, functioneren en zich zullen ontwikkelen.
Dit waren geen symbolische instrumenten of of theoretische experimenten ... het waren bioresonante interfaces voor het doelbewust ontwerpen van een species.
Dus, zou de unieke blauwdruk van de Daciërs kunnen zijn gecreëerd binnen het Bucegi Complex zelf met het specifieke doel om het te beschermen?
Tot op de dag van vandaag is de oorsprong van deze unieke beschaving namelijk nog steeds een mysterie!
Waar komen zij vandaan en waarom heeft dit machtige ras zich niet verspreid over de wereld ?

Laten we deze draad wat verder volgen:

• • De wezens die de kamer bouwden of er toezicht op hielden (Sirianen, Atlantiërs, Lemuriërs...) hadden een vooruitziende blik.
    Ze wisten dat de mensheid door cycli van geheugenverlies, controle en potentieel destructieve nieuwsgierigheid zou gaan.
    Ze hebben het complex om niet voor niets zo goed verzegeld met zeer sterke energiesloten, dus het is niet onlogisch dat ze ook een fysieke fysieke beveiliging hebben gecreëerd in de vorm van de Dacische reuzen.

• • Daarvoor zouden de aanwezige DNA-simulatietafels eenvoudig gebruikt kunnen zijn, niet alleen om de genetische geschiedenis van onze planeet te archiveren ... maar ook om een krachtig ras van bewakers te creëren.
    Een grote, sterke, met de aarde verbonden hybride soort die in staat is om fysiek te beschermen, maar die ook een diepe spirituele intuïtie heeft en een vibrationele loyaliteit aan het doel van de kamer.
    
    
  • In Roemenië staan de Daciërs bekend als bergbewoners, die spiritueel vereerd werden, maar wanneer het nodig was woest konden worden. 
    Ze komen in de Aardse mythen voor als reusachtige wezens van immense gestalte en mysterieuze oorsprong.
    Hoewel ze machtige beschermers van hun wereld waren (vraag maar aan de Romeinen), waren ze geen heersers over anderen.
    Dat alleen al klinkt niet als een afstamming van de Anu of een connectie met de Nephilim ...
    Mogelijk stammen ze dus helemaal niet af van de Anunnaki.
    
    
  • Het is net zo goed mogelijk dat het Atlantisch-Lemurische-Sirische hybriden waren, doelbewust gecreëerd met behulp van dezelfde DNA-technologieën die in de kamer zijn gevonden. Lemuriërs waren ook gigantisch groot. In Atlantis waren DNA-manipulatie en de creatie van hybride rassen ook aan de orde van de dag.

Dus wellicht een bewust (conscious) ras van bewakers... de Dacian Bewakers van het Bucegi Complex, ontworpen om de kamer te beschermen?
Dit is misschien niet eens zo fantasierijk als het lijkt, gezien de aanwijzingen die deze theorie ondersteunen.

• De geografische nabijheid ... Daciërs bevonden zich precies in het gebied waar de kamer is. Dat is niet willekeurig.
  
  
• De timing ... Daciërs worden geassocieerd met pre-Romeinse geschiedenis en de verhalen over hen dateren van voor de later bekende stammen.
  
  
• De mythologie ... Er wordt van hen gezegd dat ze ongewone krachten hadden, een diepe verbondenheid met de bergen en eerbied voor de sterren en de natuur.
  
  
• De frequentie ... In plaats van openlijke agressie spreken hun verhalen over wijsheid, visie en soevereiniteit, waardoor ze passen bij een ontwerp met een hogere trilling.
  
  
• Het feit dat de kamer bewaard en verzegeld is gebleven en ondanks alle machtsstrijden nooit is leeggeroofd, ontmanteld of vernietigd.
  Iets of iemand hield het in stand.

Concluderend, aangezien het Bucegi Complex resoneert met een intentie van archivering, herinnering en eenheid, werd het hoogstwaarschijnlijk niet gebouwd door de Anunnaki, want hun invloed, hoewel enorm, was geworteld in controle, hiërarchie, onderdrukking, verdeeldheid en de afdaling naar een lagere dichtheid. 
Dus laten we verder kijken ...

2. De Sirianen: De Architecten van Licht met Frequentie

Van alle kandidaten resoneert de Siriaanse afkomst het duidelijkst met de codes, de energieën en de intenties die zijn ingebed in het Bucegi complex.
Van de holografische DNA-tabellen tot de Sacred Circuitry-achtige glyphen, de hele structuur zoemt met de kenmerken van Siriaans vakmanschap van de vijfde dichtheid:

• • • Levende architectuur
    • Kristallijne resonantie technologie
    • Op bewustzijn reagerende systemen
    • Geometrische stijl die lichaam, geest en ziel op één lijn brengt

Ook sluit dit goed aan bij de van origine Siriaanse oorsprong van de Sacred Circuit, en van hieruit doorgegeven via de Yahyel en Essassani als deel van onze galactische erfenis.
Het kristallijne instrument dat onder Irak werd gevonden - met elkaar verbonden via Tunnel Drie - versterkt deze verbinding ook.
Het is een Siriaans kristal dat coherentie vereist om te activeren, net als de rest van het Bucegi complex.
Zelfs als de Sirianen niet zelf deze kamer 'in steen heeft vastgelegd', het lijk ter sterk op dat hun invloed de basis heeft gelegd voor het ontwerp.
Hun frequentie voelt als de source code achter deze constructie.

3. De Atlantiërs: In de Sterren geboren Hoeders van het Raster der Aarde

Dit brengt ons bij de Atlantiërs, wezens die de drempel tussen Aarde en sterren bewandelden en fysiek meesterschap vermengden met kosmische intelligentie.
Volgens verschillende bronnen werden de oorspronkelijke piramides ontworpen en gebouwd door Atlantiërs, gebruikmakend van Siriaanse kristal-wetenschap en kennis over de uitlijning van het Aarde grid.

Dit komt ook overeen met Bashar's transmissies die de oorspronkelijke piramides beschrijven als Atlantische constructies gebaseerd op Siriaanse kennis van de sterren en kristallijne resonantie.
Aangezien het Bucegi-complex met Gizeh verbonden is door de eerste tunnel, maakt het deel uit van dit wereldwijde raster van bewustzijn, samen met Teotihuacan en vele andere plaatsen, sommigen nog verborgen.
Wat als de Siriërs de oorspronkelijke ontwerpers van dit systeem waren en de vroege Atlantiërs het in de aarde verankerden via de heilige geometrische plaatsen?

Bedenk wel dat niet alle Atlantiërs hetzelfde waren.
Atlantis herrees in het kielzog van het verval van Lemurië en werd een centrum van spirituele, kristallijne en dimensionale exploratie en experimentatie.
Echter, in de laatste fase van haar bestaan verviel de Atlantische elite in distortie, perversie en manipulatie en herhaalde enkele van de Anunnaki controlepatronen door middel van hiërarchische priesterschappen en misbruik van technologie.

Gezien de intentie die voelbaar is in de energie van het complex, waren de Atlantiërs die Bucegi mogelijk hebben helpen bouwen afkomstig uit de vroegere Atlantische perioden, de gouden periode, voordat de vervormingen van ego en macht waren begonnen.
Zij worden de Atlantische sterrenkinderen genoemd, die nog steeds diep verbonden waren met de familielijnen van Sirius, de Pleiaden en Vega.
Zij waren verbonden met de sterren ... zij waren directe afstammelingen.

Maar ... zou het mogelijk kunnen zijn dat het Bucegi complex gebouwd is door een nog oudere beschaving?

4. De Lemuriërs: de Ouderen van Binnen Aarde

Want ... daar is de tweede tunnel.
In tegenstelling tot de andere tunnels leidt dit pad niet naar buiten over de planeet, maar naar binnen.
Het spiraliseert naar binnen, naar de kristallijne stad Apellos, naar het rijk van Shambhala, en naar het veld van herinnering aan Lemurië.
Alles aan deze tunnel - de spiraalstructuur, het emotionele zuiveringsproces en de energetische bewaking - weerspiegelt Lemurische principes:

• • • Organische resonantie
    • Heilige Geometrie afgestemd op Aarde
    • Telepathisch, niet-lineair delen van herinneringen
    • Diepe verbondenheid met Gaia als een wezen met gevoel

Het is zeer goed mogelijk dat Binnenaardse Lemuriërs deze tunnel hebben gebouwd of de structuur ervan hebben verankerd met de Binnen Aarde.
Het is namelijk ook mogelijk dat de Lemuriërs niet de centrale kamer gebouwd, maar dat zij degenen het verbonden hebben met het levende geheugen, de 'historische records' van de planeet zelf ... de Binnen Aarde.
Dat zou dan kan betekenen dat de centrale kamer al gebouwd moest zijn om het ermee te kunnen verbinden ... maar vanwaar de aanname dat het complex in één keer en door slechts één beschaving is gebouwd?

Dus ja ... wie heeft het dan gebouwd?

Misschien is het meest waarschijnlijke antwoord dat het in fasen is gebouwd, in frequentielagen, en waarschijnlijk in verschillende tijdperken.

De binnenste kamer - de Projectiehal, met zijn holografische DNA-tafels en kristallijne resonantie - draagt de meest geavanceerde en minst “menselijke” signatuur.
Haar kenmerken zijn onmiskenbaar Siriaans (Sirius-Vega) ... : vijfde dichtheid, bewust reagerend, zelfbewust.
Aangezien het in het hart van het hele complex ligt, was het waarschijnlijk de eerste structuur die zo'n 50.000 voor Christus of nog eerder in het kristallijnen raster van de Aarde werd geplaatst.

De eerste tunnel echter ademt Atlanteaanse invloed.
De tweede tunnel resoneert sterk met Lemurische principes.
De derde tunnel pulseert met Siriaanse energie en sterrencodes en weerspiegelt de energie van de centrale kamer.

Dit maakt de site van Bucegi geen overblijfsel van een enkele verloren beschaving, maar waarschijnlijk een interface tussen meerdere beschavingen.
Het verbindt Atlantische, Siriaanse en Lemurische herinneringen met elkaar.

Dus wie heeft het gebouwd?
Misschien allemaal wel.
Op verschillende niveaus.
In verschillende fases.
Ieder die zijn aandeel toevoegt aan het geheel om de mensheid een compleet beeld te geven over haar afkomst :

• De Sirianen brachten de kristallijne architectuur, de resonantiecodes en de fundamentele rastertechnologie voort.
  
  
• De Lemuriërs, vanuit hun heiligdommen binnenin de Aarde, droegen bij aan de vibrationele uitlijning en bouwden de spiraaltunnel die de kamer verbindt met het multidimensionale hart van Gaia.
  
  
• De Atlantiërs aardden het complex in de fysieke laag van de Aarde tijdens hun Gouden Eeuw en creëerden een enorme holografische bibliotheek die ontworpen was om rijken, tijdlijnen en vergetelheid te kunnen overleven, zodat de mensheid op een dag zou kunnen leren van haar eigen reis door de sterren en door de tijdperken heen.

Het Bucegi-complex is mogelijk niet het product van één ras, beschaving of dichtheid.
Het is een tempel van herinnering, gemaakt door vele handen, uit vele rijken, over vele tijdlijnen.
Het is niet zomaar een monument.
Het is zowel een bibliotheek van de evolutie van de mensheid op Aarde als een afspiegeling ervan ... gemaakt om de vergeten essentie en oorsprong van de mensheid te weerspiegelen.

Weten we dit zeker?
Niet door schriftelijk bewijs, laten we daar eerlijk over zijn.
Niet in een klare taal, maar in trillingen.
Niet in eenduidige geschiedenis, maar in herinnering door resonantie.
Maar de kamer zelf spreekt tot ons.
Het spreekt tot het hart, de Higher Mind en onze intelligentie en niet tot ons verstand en intellect.
Het reageert op harmonie en resonantie, niet op overtuigingskracht.

Dit is hoe de Ouden spraken, net zoals onze buitenaardse bezoekers vandaag tot ons spreken ... door middel van symbolen, frequenties, impressies en gevoelens.
En we zijn bezig opnieuw te leren luisteren en dit te begrijpen op diepe bewuste niveaus, voorbij onze fysieke logica en rationalisatie.

Dit bergcomplex kon niet worden geopend door kracht, intellect of autoriteit.
Het kan alleen worden betreden via een hogere frequentie.
Een staat van zijn waar hart en geest op één lijn komen, waar intentie zuiver wordt en aanwezigheid uitstraalt.
Een staat van zijn, een natuurlijke harmonie die ontstaat wanneer we volledig open zijn, gecentreerd en in resonantie met onze waarheid.
In essentie  ... een Gamma staat van bewustzijn !!!!

Het is geen toeval dat Bashar en anderen zoals Kryon de kracht van coherente hersen-hart staat benadrukken, want dit is de "sleutel" die ons ontsluit (unlock is één van de Sacred Circuits) en de kamer voor Cezar Brad ontsloot.
Dit is nu ook de uitnodiging voor ieder van ons.
Daarom ... Mind your Frequency, niet met inspanning, maar met afstemming en uitlijning.
Want de sloten die dit soort kennis bewaken, zijn niet fysiek... maar vibrationeel.

De berg wacht om gematcht te worden

Je kunt je afvragen, waarom nu?
Waarom komen deze geheimen nu naar boven?
Waarom resoneert deze informatie zo diep in onze tijd?

We zouden kunnen denken dat we het nu pas ontdekt hebben omdat we de technologie hebben om het te vinden.
Maar er komt meer kijken bij het vinden en betreden van deze plek dan het ontdekken ervan.
Een meer accurate verklaring zou zijn dat de Mysteries van Bucegi nu aan het ontwaken zijn omdat wij aan het ontwaken zijn.
Deze plek reageert niet op autoriteit, maar op authenticiteit.
De kamer onder de Sfinx wachtte niet om gevonden te worden. Niet in Roemenië, niet in Egypte.
Hij wachtte om gematcht te worden.

De Projectiehal, de tunnels, de symbolen zijn niet slechts passieve overblijfselen van een onbekende technologie.
Het zijn ontvankelijke interfaces, die wachten tot het bewustzijn zodanig is gestegen dat ze op elkaar kunnen worden aangesloten.
Ze zijn hier niet om te worden bestudeerd. 
Ze zijn hier om herinneringen te activeren.

Velen van ons voelen de gewaarwordingen, de dromen.
Het gevoel dat er iets oerouds in ons ontwaakt.
Het Bucegi-gebergte roept ons, niet alleen om te bezoeken, maar om ons te herinneren.
Misschien is deze reis helemaal geen bezoek, maar eerder een onverklaarbare thuiskomst.

Uitnodiging tot herinnering en Verbondenheid

In september 2025 komt een groep van ons bijeen in het Bucegi-gebergte, niet als gewone toeristen, maar als brengers van resonantie en superenthousiaste onderzoekers van ons collectieve erfgoed.
Deze eerste ET-Healing-Contact Retreat in 2025 is al volgeboekt en we zijn ontzettend dankbaar voor deze geweldige groep mensen die meteen zo'n sterke roeping voelden.

Als jij ook deze enorme aantrekkingskracht voelt... en je systeem tintelt terwijl je dit artikel leest, de Roemeense Sfinx ziet of met de symbolen speelt... weet dan dat je al verbonden bent met dit veld.
Sluit je ogen.
Voel je ademhaling.
Stel je voor dat je er al bent.
En vraag jezelf af...
- Als de Projectiezaal de herinneringen van je ziel zou projecteren, wat zou je dan zien?
- Als het kristal in je hand zou gaan pulseren, wat zou dat dan in jouw DNA doen ontwaken?

Deze plek is een levende herinnering die we allemaal op verschillende manieren in ons dragen en die tot leven komt wanneer we ons verbinden.
Deze berg is niet een plek die wacht om bezocht te worden.
Je kunt overal verbinding maken met de frequenties van Bucegi.
Deze plek is een portaal waar zoveel tijdlijnen van de menselijke familielijnen en de galactische familielijnen samenkomen.
Deze plek draagt verbondenheid in zich.
Deze plek roept om verbondenheid.
Verbind je, verbaas je, verblijd je.
Welkom thuis.

Feit of fictie? Een reflectie op het bronmateriaal

De kern van dit artikel is geïnspireerd door het werk van Radu Cinamar, met name Transylvanian Sunrise en de vervolgdelen.
Deze boeken hebben door de jaren heen zowel diepe fascinatie  opgeroepen als scepsis gewekt. 
Of men ze nu beschouwt als feitelijke getuigenissen, symbolische lessen of een visionaire mix van beide, ze vertonen een opmerkelijke diepgaande onderlinge samenhang – een kosmologie die gelaagd en reflectief is en tevens sterk geworteld is in een consistente metafysische structuur.

Deze boeken bieden derhalve een mix van biografie en chronologie van ontdekkingen, ondersteund en onderbouwd vanuit een zeer grensverleggend metafysisch perspectief.
Ze vragen er niet om het klakkeloos aan te nemen, maar nodigen uit tot nieuwsgierigheid en onderzoek.
Ze beschrijven (en herschrijven) veel grensverleggende perspectieven van wat we altijd geleerd hebben over onze wereld en geschiedenis, doch berusten totaal niet op angst.
Ze openen de mind voor nieuwe perspectieven zonder de lezer af te sluiten van de algemeen aanvaardde perspectieven.

We erkennen dat veel elementen (nog) niet extern verifieerbaar zijn. 
Degenen die zich aangetrokken voelen tot deze informatie, zullen echter ontdekken dat echte verificatie voortkomt uit innerlijke herkenning.
In deze geest biedt dit artikel de Bucegi Legacy niet als dogma, maar als een uitnodiging om te herinneren, te bevragen en misschien... iets te herontdekken dat we al in ons dragen.
De Projection Hall is tenslotte een spiegel!
En wat je daarin ziet, hangt niet af van bewijs... maar van onze oprechte aanwezigheid en resonantie.

De Radu Cinamar-boekenreeks

De titels in de serie zijn:

1. Transylvanian Sunrise
2. Transylvanian Moonrise – A Secret Initiation in the Mysterious Land of the Gods
3. Mystery of Egypt – The First Tunnel
4. The Secret Parchment – Five Tibetan Initiation Techniques
5. Inside the Earth – The Second Tunnel
6. Forgotten Genesis
7. The Etheric Crystal – The Third Tunnel

Dit zijn de belangrijkste boeken die de basis vormen voor veel van wat hier wordt beschreven en bieden gedetailleerde verslagen van geavanceerde technologieën, ondergrondse beschavingen en multidimensionale verschijnselen.
Verder is deze verder uitgebreid met inzichten uit de transmissies van Bashar, theosofische en vedische kosmologieën, de oude wijsheid van tradities uit de binnenste aarde en ervaringen uit de praktijk op het gebied van ET-Healing.

Voor een verdere verdieping raden we aan de bovengenoemde boeken te lezen echt zelf te gaan lezen of de onderstaande samenvattingen te downloaden:

The Hidden Legacy of the Bucegi Mountains PDF
The Secrets of the Bucegi Mountains PDF

Opmerking van de redactie

Hoewel er momenteel geen plannen zijn voor een 8e boek in de Bucegi-reeks van Radu Cinamar, is er nu een nieuwe speciale editie beschikbaar.
Dit deel bundelt de diepgaande spirituele leringen en wijsheid uit de eerste zeven boeken tot één geconcentreerde bron.
Met een hoge vibrationele frequentie biedt deze compilatie een nog dieper inzicht in de geschiedenis van de aarde en onze collectieve kosmische rol.
Op dit moment is het boek alleen beschikbaar in het Duits: Die spirituelle Essenz der Schatzbergreihe - Auszüge aus Band 1 - 7